Ni Hao
Welkom op mijn weblog. Op deze site beschrijf ik enkele van mijn belevenissen gedurende mijn verblijf in Beijing. Van begin December tot eind Maart zal ik hier aan een stage-opdracht werken waarna ik nog een maand door China ga reizen. Neem gerust een kijkje in het fotoboek of laat een reactie achter bij de logs.

At the moment I’m studying in the USA. Check my new BLOG (www.pjinusa.web-log.nl) and leave a message!!!

Update: And finally I made a small selection of all the pictures I made during the last month. Check them and use them as your wallpaper . (The last month in 100 pics)

We zijn weer thuis!

We zijn gisteren weer goed in Nederland aangekomen. Komende week zal ik nog een verslag van de laatste week posten en natuurlijk de foto’s. Tot snel allemaal!

Gisteren zijn weer terug gekomen van ons reisje door Tibet. Erg Vet!!! Maandag ochtend zijn we eerst naar het Yamdrok-tso meer gereden. Voor de gelovigen in Tibet een zeer belangrijk meer omdat ze uit het meer aanwijzingen krijgen tijdens de zoektocht naar een nieuwe Dalai Lama. Voor ons was het vooral het fantastische uitzicht dat je vanaf de 4800 meter hoge pas over het 350 meter lager gelegen meer had. Het turquoise blauwe water en de witte bergen van ongeveer 7000 meter hoogte rond het meer maakte het plaatje compleet. Na een bezoek aan een klooster bij het meer vervolgde we onze rit over enkele hoogvlaktes naar het plaatsje Gyantse. In Gyantse, tegen de avond nog vlug het Pelkhor Chode klooster bekeken die een enorme toren (stupa van 9 verdiepingen) huisvest die meer dan 108 niches had met rond de 10 000 buddha beelden. Veel dus!

De tweede dag hadden we in de ochtend een kleine tempel over-kill en hebben we de andere tempels in Gyantse niet meer bezocht maar het dorpje en het platteland erom heen bekeken. ‘s Middags vervolgens door gereden naar het plaatsje Shigatse om daar het enorme Tashilhunpo klooster te bezoeken. Tijdens de rit is het verbeisterend hoe snel het landschap kan veranderen. Van besneeuwde rotsgebergte, groene valleien met gigantisch veel schapen en yakken tot woenstijn-achtige dalen waar werkelijk niks groeit.

Dag drie hebben de hele dag gereden, van Shigatse naar het Nam-tso meer. Tijdens de erg vette rit over hoge bergpassen hebben we enkele nomaden kampen bezocht. Wonderbaarlijk hoe die mensen in zo’n extreem gebied kunnen overleven. Eenmaal aangekomen bij het Nam-tso meer bleken we de enige toeristen van de dag in het hotel (lees tent) te zijn. Vanwege de extreme kou buiten maar lekker met de crew bij de kachel gekropen. En na het verplichte testen van de lokale keuken (gedroogd geiten vlees, yak boter thee en meelballen waarvan ik de naam en de precieze samenstelling niet meer heb kunnen achterhalen) gelukkig toch nog iets fatsoenlijks te eten gekregen.

Na een erg koude nacht waren we ‘s ochtends al rond 7 uur begonnen aan de beklimming van een berg naast het meer om getuigen te zijn van de zonsopkomst. Erg goed maar ook erg koud! Het enorme, op 5000 meter hoogte gelegen, meer met enkele 7000 meter hoge bergen erom heen gaven weer foto momenten genoeg.

Vandaag hebben we wat gerelaxt en nog een maar een keer een tempel en een klooster in de buurt van Lhasa bezocht. In de tempel (Jokhang tempel) waren we toevallig getuigen van een gebeds-sessie, veel geheeuuummmm maar nu weten we tenminste ook hoe dat precies werkt. Naar het Sera klooster waren we speciaal gegaan om het dagelijkse debatteren van de monikken te aanschouwen. Erg lachen! Want het ging er iets anders aan toe dan ik vanuit Nederland gewend was. Het leek meer op afkaffer blaat tijdens een ontgroening.

Morgen reizen we van Lhasa naar Urumqi (West China).

Hier dan eindelijk een update; Na de eerste paar dagen van april met mijn broertje Beijing bekeken te hebben zijn op 7 april naar Guilin gevlogen. Guilin is en klein stadje in het zuiden van China midden in het sub-tropische Karst gebergte. Vooral dit laatste maakt het een zeer aangenaam bestemming na enkele maanden Beijing. Van uit Guilin zijn we met een "zeer" degelijke Chinese bus (gedurende de tocht verloren we zo nu en dan nog wel eens wat onderdelen) een dagje naar Longsheng en Ping’an geweest. In Ping’an zijn door de eeuwen heen de bergen geheel omgetoverd tot rijstterrassen, wat er erg vet uit ziet als je eenmaal boven op de berg staat. Tevens zijn we vanuit Guilin 2 dagen naar Yangshou geweest; "het paradijs op aarde". Op de heenreis hebben we de boot van Guilin over de Li rivier genomen, wat opzich al een erg vette ervaring was. Echter de absolute top in Yangshou is de beklimming van de moon-hill. Verder hebben we daar prima rond gefietst over het platteland tussen de schitterende bergen en ‘s nachts met een plaatselijke visser traditioneel mee gaan vissen.

12 April zijn we vervolgens door gereisd naar Chengdu, hoofdstad van de Sichuan provinicie, die bij Chinezen bekend staat om zijn voortreffelijke (maar pittige) keuken. Hier hebben dus heerlijk van het eten genoten en vlug de stad bekeken. Nadat onze permits en tickets voor Tibet echter binnen waren zijn we direct vertrokken naar Lhasa (14 april).

Gisteren zijn we dus aangekomen in Lhasa. Eerste indruk: Super vet! De eerste dag een beetje rustig aan gedaan want de snelle verplaatsing in hoogte (Lhasa ligt op 3700m) maakt je erg snel moe. Vandaag hebben we een beetje de stad en Potala Palace bekeken. Potala Palace is het belangrijkste gebouw in Tibet en de vroegere zetel van de Dalai Lama (voordat hij door China uit Tibet werd verbannen). Het gebouw, wat midden in de stad ligt, is indrukwekkend groot. En eenmaal binnen vergaap je je aan de hoeveelheid heilige Boeddha’s en fraai versierde vertrekken.

Vanaf morgen hebben we met 2 Amerikaanse meisjes een Jeep gehuurd en gaan we wat andere plaatjes (Yam Drok Tso Meer, Gyantse, Shigatse in ieder geval) in Tibet bezoeken. Wordt dus weer een mooi avontuur! Een volgende update volgt snel.

Ja Ja, de stage opdracht is klaar en geslaagd, voor het China gedeelte in ieder geval. Afgelopen weken nog erg druk bezig geweest met de laatste processen en metingen en daarna natuurlijk de data analyse. Eigenlijk had ik voor het laatste net wat te weinig tijd maar ik had toch al genoeg resultaten om afgelopen dinsdag een mooie afrondende presentatie te kunnen geven. In het instituut waren ze er ook erg tevreden over. Het verslag is er de afgelopen twee weken een beetje bij ingeschoten en blijft steken op 70% af. In Nederland helaas dus nog een weekje of anderhalf typen, maar de belangrijkst klus zit er op.

Deze week staat nu vooral in het teken van afscheidsfeestjes en -dineetjes, elke avond minimaal xe9xe9n van twee. Helaas, of gelukkig leer ik nu nog net op het eind enkele zeer goeie restaurants kennen. Al deze feestjes leveren natuurlijk fantastische foto’s op en ik zal ze zo snel mogelijk on-line zetten. Dan kunnen jullie ook wat mee genieten!

Nu ik klaar ben met de stage opdracht kan er dus een beetje vakantie gevierd worden. Maandag start ik met het afhalen van mijn broertje (Michiel) van het vliegveld in Beijing. Daarna show ik hem eerst snel Beijing waarna we het volgende reisplan hebben. Guilin, Lhasa (Tibet), Chengdu, Urumqi om vervolgens weer in Beijing terug te komen. Hoe het tijd technisch allemaal in elkaar gaat steken weten we nog niet precies. Maar het wordt in ieder geval weer een prima reisje!

Afgelopen twee weken heb ik flink hard aan mijn stage gewerkt. En duurde het eerst haast een maand voordat mijn proces plan werd goedgekeurd, nu dat eenmaal gebeurd is (ik alle stempels heb) worden kosten nog moeite gespaard. Hiervoor moet ik zelf dus ook wel flink wat overuurtjes draaien. Elke ochtend namelijk stipt om 8:30 uur kan er begonnen worden met fabricage processen. En dan moet ik toch echt vooraf een bakkie koffie gehad hebben want dat is strikt verboden in het lab. Afzien dus! Overdag ben ik dan vooral bezig met de eigenlijke processen zelf en het doen van wat kleine metingen. ‘s Avonds doe ik de wat langere metingen en die moeten dan meestal ook direct geanalyseerd worden om te weten hoe de processen van de volgende dag er precies uit moeten zien. Met een beetje geluk ben ik komende dinsdag klaar met de productie en metingen. Ik heb ook even wat foto’s van het instituut, mijn testopstelling en de wafers (waar het dus allemaal over gaat) toegevoegd. Onderstaande foto is zo’n wafer (een dun schijfje puur silicium met een bepaalde kristal structuur / orixebntatie, hier met een diameter van 2 inch) wat dus de basis voor de meeste chips vormt. Ook de miniatuur microfoon wordt hierop gemaakt. Op de foto is de achterkant te zien en ook duidelijk wat gaatjes. Deze gaatjes worden aan de voorzijde afgedicht door enkele dunne materiaal laagjes die de eigenlijke microfoon vormen. Ik onderzoek dus eigenlijk de spanningen in die dunne laagjes maar daar is op een foto weinig van te zien. De achterkant is in dit geval dus leuker. De kleurverschillen wordt veroorzaakt doordat er nog twee dunne laagjes silicondioxide en siliconnitride op zitten (vooral de laatste is niet overal even “dik”) die als masker dienden tijdens het etsen van de gaatjes. Onder de foto staat een schematische tekening van de dwarsdoorsnede van een microfoontje.

De komende twee weken moet er dus nog flink aan mijn verslag gewerkt worden. 2 April staat namelijk mijn broertje op Beijing Airport om met mij weer een goeie rondreis door China te gaan maken. En met die lange dagen in het lab vliegt de tijd hier te snel voorbij. Afgelopen week heb ik helaas ook al mijn vliegticket Beijing-Amsterdam moeten kopen. 30 April sta ik weer Nederlandse bodem.

Tussendoor moet het cultuurproeven natuurlijk niet vergeten worden. Daarom afgelopen weekend met een groep Nederlanders naar de KTV geweest. KTV, ofwel karaoke, is hier in China super populaire. Daar moesten we dus heen. En wat bleek, we waren allemaal toptalenten!

De universiteitskrant Cursor van de Technische Universiteit Eindhoven plaatst iedere week een artikel van een student in het buitenland. Deze week was ik aan de beurt.Studenten van de TU/e gaan steeds vaker voor hun studie naar het buitenland. Voor stage of voor het verrichten van onderzoek, omdat het verplicht is of omdat ze het leuk vinden. Cursorlezers kunnen iedere week over de schouder van een TU/e-student in het buitenland meekijken.

En hoe is het in Beijing?
Fantastisch! Bittere armoede en decadente rijkdom, hypermoderne gebouwen en indrukwekkende overblijfselen van de inmiddels zesduizend jaar oude beschaving komen samen in Beijing. China is het land van de ongekende mogelijkheden. Vooral in Beijing is het merkbaar dat het land met een enorme inhaalslag bezig is, nu het voor de Olympische zomerspelen van 2008 een complete facelift krijgt.

Sinds begin december ben ik aan het Institute of Microelectronics of Tsinghua University bezig met een stage-opdracht voor mijn studie Werktuigbouwkunde. Daarvoor onderzoek ik de mechanische spanningen in verschillende (dunne) materiaallagen die samen een miniatuur-microfoon vormen (L*B*H = 0,6 * 0,6 * 0,002 millimeter). Erg leuk, want ik kan hier alle fabricageprocessen en metingen zelf uitvoeren.

Op 1 december vertrekken betekende echter wel het missen van alle feestdagen met de daarbij behorende geneugten en vakanties in Nederland. Gelukkig heb ik dat hier meer dan royaal kunnen compenseren. Alle andere buitenlandse studenten hadden namelijk hetzelfde probleem, wat resulteerde in heel wat alternatieve kerstdineetjes en nieuwjaarsfeestjes. Maar het absolute hoogtepunt was toch wel het Chinese nieuwjaar: de eerste dag van de eerste maand van het Chinese maanjaar, dat dit jaar op 29 januari viel. Rond deze datum was de universiteit drie weken gesloten. Mooie reden voor mij om samen met enkele honderden miljoenen Chinezen te gaan reizen. Wat een belevenis was dat! Gedurende het Chinese nieuwjaar was ik in Sjanghai. Natuurlijk zelf ook wat vuurwerk ingeslagen. En om twaalf uur ‘s nachts van het gigantische vuurwerk genoten, tijdens de eerste uren van het jaar 4703, het jaar van de hond. En nee, ondanks dit mooie thema heb ik nog niet kunnen genieten van een lekker mals stukje ‘go rxf2u’.

Gedurende mijn verblijf in Beijing woon ik samen met dertigduizend andere studenten op de enorme campus van de universiteit. Deze campus is een dorp op zich en is gebouwd in een oude keizerlijke tuin. De fiets is verreweg het meest populaire vervoersmiddel op dit terrein, maar fietsen met een Nederlands tempo is een levensgevaarlijke onderneming. Chineesjes zijn namelijk echt rampzalig slechte fietsers. Buiten de campus is de verkeerschaos zo mogelijk nog groter. Auto’s, bussen, voetgangers en weer die verschrikkelijke fietsacrobaten, allen maken ze gebruik van de ‘vijfbaans binnenweggetjes’. Al dit verkeer produceert tevens een enorme hoeveelheid smog. Als het xe9xe9n dag windstil is, wordt het zicht al snel beperkt tot enkele honderden meters. Gelukkig kan ik door de week mijn longen wat reinigen in de cleanroom van het instituut of in het weekend even lekker skixebn in xe9xe9n van de vele skigebiedjes rondom Beijing.

Peter-Jan van den Broek,
student Werktuigbouwkunde

Afgelopen week weer een drukke maar zeker ook relaxte week gehad. Ik had namelijk hoog bezoek. Mijn beste sponsoren (en tegelijk ook nog eens familie!) kwamen een kijkje nemen in Beijing. Dit betekende dus dat ik mijn vader, moeder, Hanneke (zus) en Olaf (vriend van mijn zus) mee op sleeptouw heb genomen om ze alle goeie plekjes in en rond Beijing te showen. En natuurlijk weet ik inmiddels de betere restaurants ook goed te vinden dus hebben we ook zeker geen honger geleden. Erg leuk! De hele week dus de toerist in “eigen” stad uitgehangen. Daarom mocht het zonnebrilletje op (zoals alle Amerikanen hier continu doen) en heb ik toch maar eens een acrobaten show bezocht. Dit heeft eigenlijk niks meer met iets van een Chinese cultuur te maken maar is wel leuk om eens te zien. Een bezoekje aan de Beijing Opera (anderhalf uur kattengejank) heb ik mijn familie maar niet aangedaan.

De optimale tijdbesteding tijdens een weekje Beijing:
Dag 1) Aankomst, bezoek Tsinghau University Campus
Dag 2) Tiananmen Square, Mao Mausoleum, Forbidden City
Dag 3) Temple of the Heaven Park, Lama Temple
Dag 4) Chinese Muur (Simatai is het mooist)
Dag 5) Beihai Park, Drum & Bell Tower, Acrobatics show
Dag 6) Summer Palace
Dag 7) Wangfujing & Silk Street (shopping) of het Capital Museum

Tussen door natuurlijk zoveel mogelijk Chinees eten proberen en vergeet niet om even te onthaasten in een thee huis. Hier onder wat goeie foto’s van afgelopen week.

Inmiddels is het hier lekker voorjaar aan het worden. Viel er afgelopen dinsdag nog sneeuw, nu kan ik inmiddels de das, handschoenen en winterjas thuis laten. Helaas afgelopen week niks aan mijn stage gedaan nu er eigenlijk juist veel gedaan kan worden. Mijn proces schema voor de productie van mijn test wafers is nu goed gekeurd en dat betekent dat ik ze nu ook zelf kan gaan maken. Dit is dus nog even een belangrijke stap in mijn stage. Want tijdens het vervaardigen van de verschillende wafers ga ik steeds ,tussen de processen door, metingen doen om de stress in de verschillende materiaal laagjes te bepalen. De laatste maand wordt dus nog even lekker druk!

Afgelopen twee weken moest ik nog een beetje rustig aan doen van de dokter. En hij gaf me tevens het beste advies ooit: “je moet meer vlees eten”. Alsof ik dat nog niet volop deed. Ik ben dus maar, op dokters advies, zo vaak mogelijk naar een goed restaurant geweest. Mijn collega’s wilde ook een handje helpen met mijn dieet en zouden wel even wat “speciaal” vlees bestellen. Aan het gelach kon ik al wel merken dat het niet geheel in de haak was, maar goed ze aten het zelf ook gewoon. Achteraf bleek dus dat we gedroogd ratten vlees gegeten hadden. Een beetje zout, maar verder smaakte het prima!

Tussen de heerlijke maaltijden door heb ik een beetje Chinees geleerd, wat goeie koffiehuizen ontdekt en ben ik geheel opgemeten door de kleermaker voor een nieuw maatpak en wat overhemden. (Foto hierboven is tijdens de Chinese les). En nadat mijn reispartners weer terug waren hebben we samen nog wat uitstapjes rond Beijing gemaakt. Zo zijn we een dagje naar de Marco Polo brug gaan kijken. Dit is een erg oude brug die eigenlijk niks met de ontdekkingsreiziger Marco Polo te maken heeft maar zo hebben ze de naam wel in het Engels vertaald. En daarna doorgereden naar Sidu, een klein bergdorpje. Daar hadden we heerlijk gegeten: zelf gevangen vis, zelf aangewezen kippetje (die dan gelukkig voor je gevangen werd) en een heerlijke schapen poot. Ondanks het uitzicht in het dal ook al erg goed was, mochten we niet de bergen in. Een beetje jammer. Afgelopen week ben ik ook weer kunnen stoppen met de antibiotica en morgen moet ik voor de laatste keer bij de dokter langskomen. Daarom had ik me afgelopen vrijdag maar alvast genezen verklaard. Wat, heel toevallig, betekende dat ik zaterdag kon gaan skixebn. Erg lachen! Ze hadden xe9xe9n zwarte piste (ik zou het eerder een gemakkelijke rode willen noemen) die met de nul-bochten-variant binnen de minuut te doen was. Maar het weertje, eten en de skipakken waren prima, dus het was een echte top dag.